TUS

Trening Umiejętności Społecznych- scenariusz zajęć.

„Zeszyt Pięknych słów”

Cele: eliminowanie zachowań opartych na agresji i przemocy rozwijanie umiejętności empatii i współpracy w grupie rozwijanie wyobraźni, twórczego myślenia nabywanie umiejętności samokontroli własnego zachowania

Zeszyt pięknych słów Jolanta Chybowaska

W niewielkim miasteczku tuż u podnóża wysokich gór mieszkała dziewczynka, która wszystko robiła, aby dokuczyć mieszkańcom miasteczka. Pewnego dnia, kiedy dziewczynka zajęta była przezywaniem i obrażaniem małego chłopca usłyszała to dziwna staruszka. Wolnym krokiem podeszła do dziewczynki i zaczęła opowiadać jej o pięknych i miłych słowach, które sprawiają, że człowiek staje się lepszy i mądrzejszy. Na koniec poradziła dziewczynce, aby założyła sobie zeszyt pięknych słów, a w nim zapisywała wszystkie miłe rzeczy jakie usłyszy. Propozycja staruszki, która miała poprawić zachowanie dziewczynki, mocno utkwiła jej w sercu, ale zachowania swego nie zmieniła. Nadal biegała po okolicy i dokuczała wszystkim napotkanym ludziom. Kiedy po kilku dniach zobaczyła staruszkę, która karmiła łabędzie i cichym ciepłym głosem chwaliła je jakie są piękne, mała zatrzymała się i postanowiła posłuchać słów kobiety. Tego wieczoru długo nie mogła zasnąć. Z samego rana pobiegła do sklepiku i kupiła duży kolorowy zeszyt. Wszyscy, których mijała, bardzo się dziwili, że nie usłyszeli od niej żadnych obelg. Młodszy brat dziewczynki powiedział mamie, że Zosia jest chyba chora, bo dziś nawet ani razu go nie uderzyła, ani nie przezwała. Kiedy zaniepokojona mama weszła do pokoju Zosi zobaczyła coś o czym mogła tylko marzyć. Dziewczynka siedziała przy stole, a przed nią leżał duży kolorowy zeszyt, w którym coś zapisywała. Wieczorem, kiedy położyła się już spać, ukazała się jej staruszka, która bardzo serdecznie uśmiechała się do Zosi. Dziewczynka chciała pochwalić się kobiecie, że zapisała już kilka słów, ale staruszka znikła. Od tej pory Zosia codziennie zapisywała nowe słowa i była coraz bardziej lubiana przez wszystkich mieszkańców swojego miasteczka. Zeszyt towarzyszył jej przez całe życie, które od tej pory było bardziej kolorowe i wesołe, bo miała dużo przyjaciół i kolegów. Wszystko co robiła sprawiało ludziom przyjemność i ona samo przez to czuła się lepsza i mądrzejsza. Słowa staruszki się spełniły. Zosia była bardzo szczęśliwa.

Rozmowa kierowana: Czy zachowanie dziewczynki jest słuszne? Czemu nie należy być niemiłym dla innych? Jak byście się czuli, gdyby ktoś ciągle wam dokuczał, był dla was nieuprzejmy?

BURZA MÓZGÓW – na podstawie opowiadania i własnych doświadczeń wspólne wypisywanie zwrotów, wyrażeń nt. Jakie znacie piękne słowa?